Romuald Gadomski

Romuald Gadomski (ur. 26 grudnia 1905 w Ciechocinku, zm. 10 września 1974 w Warszawie) był podpułkownikiem, politykiem i funkcjonariuszem aparatu bezpieczeństwa PRL. W 1920 roku ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której został ranny. Dwa lata później wstąpił do Komunistycznej Partii Polski. Działał także w PPS-Lewicy. W latach 1932-1935 był więziony za dezercję i działalność komunistyczną. Po kapitulacji Warszawy w 1939 roku wyjechał z rodziną do Białegostoku, a następnie pracował w Mińsku. W 1941 roku wstąpił do armii gen. Władysława Andersa. W 1943 roku aresztowano go w Jerozolimie za prowadzenie agitacji komunistycznej; zwolniono go w 1944 roku.

Od 1946 roku pracował w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego, między innymi jako wicedyrektor jego departamentów. Został zwolniony z ministerstwa w 1949 roku. Był delegatem na zjazd zjednoczeniowy PPR i PPS oraz na III Zjazd PZPR. W latach 1959-1965 pracował jako korespondent PAP w Belgradzie, a w latach 1965-1967 był zastępcą redaktora naczelnego tygodnika „Życie Gospodarcze”. Zmarł w Warszawie i został pochowany na wojskowych Powązkach.

Na podstawie artykułu „Romuald Gadomski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.